ومع هذا در اين مقام قرائن صريحه دلالت بر وجوب اين امر دارد ، كما سبق ( 1 ) . وقطع نظر از اين عمر مراجعت ننموده ، بلكه - بالجزم والقطع - از امتثال امر آن حضرت امتناع ومنع كرده . اما آنچه گفته : چون چنين باشد ، عمر را در اين مراجعت - با وجود تمسك به آية قرآن در باب استغنا از تحمل مشقت كه صريح دلالت بر ندبيت اين امر مىكند - چه تقصير وكدام گناه ؟ ! پس جواب از تمسك [ به ] آية قرآني سابقاً گذشت ، وآن هرگز دلالت بر ندب بودن اين امر نمىكند ( 2 ) ، وعمر مراجعت نكرده ، بلكه صريح ممانعت كرده ، اگر قصد استفهام نمودند ، ديگران نمودند ، چنانچه از ملاحظه روايات متضمنه اين قصه بر عاقل مستبصر واضح ولائح مىشود . وابن حجر در “ فتح الباري شرح صحيح بخارى “ در ذيل شرح أحاديث باب ما يكره من التعمّق والتنازع از كتاب الاعتصام بالكتاب والسنة گفته : الحديث الخامس : حديث عائشة في أمر أبي بكر بالصلاة بالناس ، وفيه مراجعة عائشة وحفصة ، وقد تقدّم شرحه مستوفى

--> 1 . صفحه 97 - 98 پنج قرينه ذكر شد . 2 . مقصود تمسك به آية كريمه : ( الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ . . ) است كه پاسخ آن صفحه 114 - 116 گذشت .